Obwód klatki piersiowej dziecka zmierz miękką miarką krawiecką, prowadząc ją poziomo pod pachami, na wysokości sutków. Miarka powinna lekko przylegać do ciała, ale nie uciskać klatki piersiowej. Pomiar wykonaj, gdy dziecko jest spokojne i oddycha naturalnie.
Co jest potrzebne do pomiaru?
Przygotuj miękką miarkę krawiecką, która łatwo dopasuje się do kształtu ciała. Przyda się także notatnik lub telefon, aby od razu zapisać wynik. Dziecko powinno mieć na sobie cienką warstwę ubrania albo samą bieliznę, ponieważ gruby materiał może zawyżyć pomiar.
- Miarka krawiecka
- Notatnik lub telefon do zapisania wyniku
- Lekkie ubranie albo bielizna
Jak zmierzyć obwód klatki piersiowej dziecka?
Pomiar najlepiej wykonać w pozycji stojącej. Jeśli dziecko jest małe albo nie potrafi jeszcze stabilnie stać, można zmierzyć je w pozycji siedzącej. Najważniejsze, aby plecy były w naturalnej pozycji, a dziecko nie napinało mięśni i nie wstrzymywało oddechu.
- Poproś dziecko, aby stanęło lub usiadło spokojnie i swobodnie.
- Owiń miarkę wokół klatki piersiowej, prowadząc ją pod pachami i na wysokości linii sutków.
- Sprawdź w lustrze, czy miarka przebiega poziomo z przodu i z tyłu ciała.
- Przyłóż miarkę do ciała tak, aby przylegała, ale nie powodowała ucisku ani nie zagłębiała się w skórę.
- Odczytaj wynik podczas spokojnego oddechu, najlepiej na naturalnym wydechu, bez proszenia dziecka o głęboki wdech.
- Zapisz pomiar i, jeśli dziecko się poruszało, wykonaj drugi pomiar dla porównania.
Przy doborze bluzki, kurtki lub innej odzieży porównaj wynik z tabelą rozmiarów konkretnej marki. Sam numer rozmiaru może nie wystarczyć, ponieważ ubrania różnych producentów mają różne wymiary.
Na co uważać podczas mierzenia?
Niedokładność najczęściej wynika z napięcia dziecka, niewłaściwego ułożenia miarki albo pomiaru przez grube ubranie. Zamiast przyspieszać za wszelką cenę, lepiej odczekać chwilę i powtórzyć pomiar w spokojniejszych warunkach.
Sprawdź, czy podczas pomiaru nie wystąpił któryś z tych problemów:
- Miarka została zbyt mocno naciągnięta i uciska klatkę piersiową.
- Miarka opadała z tyłu albo nie przebiegała poziomo.
- Pomiar wykonano na grubej bluzie lub kurtce.
- Dziecko wzięło głęboki wdech, napinało ciało albo wstrzymywało oddech.
- Dziecko wierciło się, przez co wynik mógł się zmienić.
Niecierpliwe dziecko możesz zainteresować lustrem albo zamienić pomiar w krótką zabawę. Pomaga też wykonanie kilku prób, na przykład podczas oglądania książeczki. Jeśli wyniki różnią się nieznacznie, zapisz ten, który powtarza się przy spokojnym oddechu, albo wybierz wartość pośrednią.
Najważniejsze są trzy zasady: miękka miarka, poziome ułożenie pod pachami i brak ucisku. Dzięki nim pomiar będzie przydatny przy wyborze odzieży i wygodny dla dziecka.
